‘Ik weet gewoon dat als ik het kantoor uitloop, ze niet zo hard werken als ze zouden moeten. Ik ben bang dat het me niet lukt hun gedrag te veranderen en dat ik deze medewerkers nooit zover krijg de dingen te doen die ik wil dat ze doen’.

Jan zit koffie te drinken met zijn beste vriend Rob. Hij vertelt gefrustreerd over zijn werk. Dat hij geen goed gevoel heeft over zijn medewerkers. Dat hij heel duidelijk heeft gemaakt wat hij van ze verwacht en heldere aanwijzingen heeft gegeven over hoe ze zaken moeten aanpakken. Maar dat hij vaak teleurgesteld is in de resultaten die ze behalen. ‘Als ze nou gewoon doen wat ik zeg, dan wordt het werk tenminste goed èn op tijd gedaan’.

 

Rob kijkt Jan aan en begint te lachen. ‘Jou kennende, sta je elke week briesend op die afdeling te roepen dat ze nou toch echt eens naar je moeten gaan luisteren. Of niet?’ Jan geeft toe dat het wel ongeveer zo gaat. Hij is immers de baas, dus enig ontzag voor zijn standpunt zou logisch zijn, zo redeneert hij.

 

‘En jij hoopt dat als ze het deze week niet doen, ze het volgende week dan wel ineens gaan doen?’, vervolgt Rob zijn ondervraging. Jan moet er zelf bijna om lachen. ‘Dat zou niet echt logisch zijn hè?’ geeft hij toe. ‘Hoe zou jij dit aanpakken dan?’ vraagt hij aan Rob.

 

‘Nou, iemand zei ooit tegen mij: ‘Als je doet wat je deed, dan krijg je wat je kreeg’’ antwoordt Rob. ‘Dus als je een ander resultaat wilt, dan zul je zelf een andere actie moeten nemen dan tot nu toe. Elke week een herhaling van zetten levert je niet het gewenste resultaat op, blijkt duidelijk. Als je nou eens op een andere manier met ze in gesprek gaat?’.

 

‘Ja, ik hoor wat je zegt, maar dat vind ik best een lastige’, geeft Jan toe. ‘Ik ben zo gewend de dingen om mijn manier te doen, dat ik wel eens vergeet te kijken of me dat ook oplevert wat ik wil. In dit geval dus duidelijk niet inderdaad. Ik ga het volgende week anders doen.’

 

Jan besluit het over een andere boeg te gooien als hij een week later de afdeling op loopt. Hij vraagt de medewerkers hoe de situatie is en wat er zoal gebeurt. Zijn mensen beginnen te vertellen wat werkt en wat niet. Er komt veel informatie los en Jan besluit een brainstormsessie te organiseren.  Daarin vertellen de medewerkers tegen welke problemen ze aanlopen. Ze zien in dat ze tot nu toe niet de gewenste resultaten behaalden en dat er slimmere manieren zijn om bepaalde werkzaamheden te doen. De medewerkers voelen ruimte om mee te denken en krijgen (weer) plezier in hun werk.

 

In de periode daarna zijn de resultaten beter en komt Jan regelmatig terug bij het team om hen te coachen en begeleiden in hun werkwijze. Ondertussen blijft hij op andere vlakken doen wat hij gewend is te doen: duidelijke verwachtingen en aanwijzingen uitspreken. Dat vindt hij prettig en dat werkt in veel situaties. Maar hij weet nu ook dat hij daar waar nodig ook een andere aanpak kan en wil gebruiken.

 

En ondertussen heeft hij Rob getrakteerd op een etentje om hem te bedanken voor het waardevolle inzicht dat hij hem gaf!

 

Kies jij net als Jan af en toe bewust voor een andere aanpak? Ik ben benieuwd wat dat je oplevert. Wil je het hieronder met me delen?