De keuze is aan jou…

Het was op Schiphol een paar jaar geleden. Ik weet het nog goed. Wachtend op onze vlucht naar Kroatië voor een heerlijke gezinsvakantie, liep ik één van de vele toiletten binnen. 

Er stonden nog wat mensen te wachten en ondertussen deed een schoonmaakster haar werk. Zoals meestal werd er niet veel gezegd en ging iedereen stilzwijgend haar gang. Ik betrapte mezelf erop dat ik de schoonmaakster wat nors vond en niet de vriendelijkheid zelve. Ik begreep het echter wel… dag in dag uit het vuil van duizenden vreemden wegpoetsen en dat wie weet hoe vaak op een dag. Zou ik ook niet vrolijk van worden. Toen ik mijn handen waste en de ruimte verliet, moest de vrouw een stap opzij doen om mij er langs te laten.

Ik bedankte haar en in een opwelling zei ik ‘Als je alles schoon hebt, moet je zeker weer helemaal opnieuw beginnen. Met zoveel toiletbezoekers blijf je bezig. Maar weet dat een schoon toilet gewaardeerd wordt’. Ze stopte met dweilen, keek me lachend aan en zei: ‘Graag gedaan, ik doe het met plezier’.

Ik lachte terug, liep naar buiten en schaamde me een beetje. 

Op basis van wat had ik eigenlijk geconcludeerd dat deze schoonmaakster nors en niet vriendelijk was? Omdat ze zwijgend haar werk deed en ik dacht dat ze haar werk wel stom moest vinden omdat ik zelf toevallig niet van schoonmaken houd? Maar nog veel belangrijker: ik realiseerde me dat ik zelf kan kiezen hoe ik met een situatie omga. En dat ik met mijn keuze zelfs de situatie kan beïnvloeden! 

In bovenstaand voorbeeld kon ik natuurlijk net als de andere dames zwijgend wachten, naar het toilet gaan, handen wassen en de deur weer uitglippen. Dan was mijn idee van toiletruimtes op vliegvelden nog steeds hetzelfde geweest: een ongemakkelijke situatie waarin allemaal vreemden hun best doen om zo onopvallend en snel mogelijk weer weg te gaan. Of ik kan juist het tegenovergestelde doen: iemand vriendelijk aankijken of aanspreken en daarmee een reactie bij de ander oproepen. Dat leidt tot een volledig andere afloop van dezelfde situatie.

Moraal van dit verhaal: je hebt zelf altijd een verantwoordelijkheid en keuze in hoe de situatie is waarin je je bevindt. Je kunt je eigen gedrag gebruiken om het gedrag van anderen, en daarmee de hele situatie, te beïnvloeden. En daarmee een heel andere blik op dingen en mensen krijgen, waardoor je minder snel conclusies trekt die niet kloppen. Zoals de mijne over de schoonmaakster.

Dit werkt natuurlijk niet alleen zo in het toilet op Schiphol ?

Dit werk altijd en overal. Ook bij jou op de werkvloer. Probeer het eens uit bij de altijd mopperende  medewerker waar je altijd met een grote boog omheen loopt. Geef hem eens een keer een echt gemeend compliment of toon oprechte interesse in zijn werk, hobby of gezin. Moet jij eens kijken wat er gebeurt!

Vraag je met andere woorden eens af wat jouw rol is in de huidige situatie en pak die verantwoordelijkheid. Aan jou de keuze…

Hoe bewust ben jij je hier van en belangrijker: hoe vaak zet je dit in als leider van je team? Wil je het met me delen?