Ik krijg regelmatig de vraag of er een bepaald type bedrijven is waar ik het meest mee werk. En dan moet ik het antwoord schuldig blijven. Mijn klanten komen uit allerlei branches, zitten in verschillende fases van organisatiegroei en verschillen ook qua medewerkers als je kijkt naar aantallen en opleidingsniveau.

 

Hebben mijn opdrachtgevers dan niets met elkaar gemeen? Toch wel. Ze hebben stuk voor stuk namelijk veel lef!

 

Ik zal je uitleggen wat ik daarmee bedoel.

 

Werken met een team kan een uitdaging zijn. Bij het aannemen van je medewerkers weet je precies wie welke taken moet gaan doen en hoe ze elkaar perfect aanvullen. Maar in de praktijk gaat dat vaak een beetje anders.

 

Je merkt bijvoorbeeld dat ze niet alles doen wat je vraagt. Of dat er irritatie is tussen (jou en) je teamleden. Misschien ligt het verzuim hoger dan je wilt en kan volgens jou de productiviteit nog wel een stukje omhoog. Kortom, dit is niet wat je voor ogen had en je hebt het gevoel de controle te verliezen.

 

En dat is geen fijn gevoel.

 

Dus kom je in actie.

 

Ga je nog maar eens met ze in gesprek. Maak je nog eens extra duidelijk wat je van ze verwacht en laat je ze vaker rapporteren over de voortgang. Met de verwachting dat het nu anders zal worden.

 

Maar dat gebeurt niet….

 

Je begrijpt het niet.

 

Maar het is juist logisch dat dit gebeurt, omdat je meer van hetzelfde doet. Als iets 10x niet werkt, zal het de 11e keer ook niet werken. Als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg.

 

Er is dus een verandering nodig. Een verandering in jou.

 

Je dacht waarschijnlijk dat je het best goed deed en het probleem bij je team lag. En nu realiseer je je dat je zelf nog wat te veranderen hebt. Daar serieus naar kijken, vraagt lef. Het lef om je eigen manier van werken, van communiceren en van reageren onder de loep te laten nemen, om te kunnen zien hoe het beter kan. (En dat het beter kan, betekent niet dat het nu slecht is hè!)

 

Ik zeg met opzet ‘onder de loep te laten nemen’. Zelf zie je namelijk niet wat anders kan. Omdat dat nou juist je blinde vlek is. En niemand kan zelf zijn blinde vlek benoemen.

 

Als je dit in je eentje blijft proberen, ga je dit niet oplossen. Simpelweg omdat je niet helder hebt waar het scheef loopt en hoe je dit kunt veranderen.

 

Mijn klanten zijn stuk voor stuk bereid kritisch naar zichzelf te kijken en open te staan voor mogelijkheden tot verbetering. Wat kan ik anders of beter doen? Waar verval ik in gedrag dat ik wel fijn en logisch vind, maar wat anders beleefd wordt door mijn mensen? Hoe houd ik echt rekening met de ander? Welk deel van mijn gedrag is niet effectief?

 

En dat kan confronterend zijn. Maar geen groei zonder pijn. Als je echt een goede leider wilt zijn en bereid bent echt te gaan voor het succesvol vervullen van je leidersrol, dan hoort dit er gewoon bij.

 

Het belangrijkste instrument om het gedrag van een ander te beïnvloeden is namelijk je eigen gedrag.

 

Onthoud die goed en als je besluit dat je dat instrument zo goed mogelijk wilt inzetten, bel of mail me dan.

 

Enneh… even voor de duidelijkheid. Mocht de titel van dit blog je het idee geven dat ik eng ben, ik ben best aardig …. maar ook heel eerlijk en dàt kan dan wel weer eng voor je zijn ?.