‘Is het weer zover?’ denkt Leo, terwijl zijn medewerker Bas het kantoor uitloopt en de deur achter zich dichttrekt. Bas vertelde hem net over zijn ergernis m.b.t. collega Nick vandaag. “Denkt ie nou echt dat ik mijn werk zelf niet kan? Hij wil het altijd van me overnemen, zodat hij met de eer kan strijken” had Bas verontwaardigd gezegd. Leo snapt de irritatie van Bas wel. 

Nick heeft de neiging zich te bemoeien met het werk van zijn collega’s. Regelmatig als hij zijn eigen werk af heeft, pakt hij ongevraagd taken van zijn collega’s op. ‘Ik bel die klant wel even om door te geven dat zijn order klaarstaat’ zegt hij dan, met de telefoon al aan zijn oor. Of ‘Ik plan wel vast een overleg in’ voordat de ander überhaupt de kans krijgt om het zelf te doen.

Leo merkt dat het de sfeer onder zijn medewerkers niet ten goede komt. In de loop van de tijd is de een na de ander bij hem langs gekomen om zijn ergernis te uiten over Nick. Ze klagen allemaal dat hij denkt dat ie alles beter weet en ook nog eens naar klanten de indruk wekt dat hij degene is die het werk voor hen gedaan heeft. En dat begint iedereen aardig de keel uit te hangen. 

De meesten vinden het lastig Nick zelf daar rechtstreeks op aan te spreken, omdat Nick gewoon ook een heel aardige vent is, die ze niet voor het hoofd willen stoten. Maar de negatieve gevoelens over Nick lijken de overhand te krijgen en dat vindt Leo lastig. Maar hij weet dat het zo niet langer kan en dat hij in gesprek moet met Nick.

Een nieuw inzicht

Ondertussen loopt Bas terug naar zijn werkplek, nog wat mopperend in zichzelf. Als hij stopt bij de koffieautomaat, hoort hij iemand bellen in de gang. Het is Nick, die zo te horen zijn vrouw aan de lijn heeft. ‘Ik kom iets later vandaag denk ik’, hoort Bas hem zeggen, ‘volgens mij is het dochtertje van een van mijn collega’s jarig, dus help ik hem even. Kan hij in ieder geval op tijd naar huis vandaag …’

Bas houdt zijn adem in… en blaast langzaam weer uit. Een ongemakkelijk gevoel bekruipt hem. Heeft ie net vol overtuiging staan klagen bij Leo, op dit moment is hij iets minder zeker van de verkeerde bedoelingen van Nick…. 

Later op de dag hoort Bas gemopper naast zich. Zijn naaste collega Roy legt de telefoon neer en kijkt hem verontwaardigd aan. ‘Heeft die Nick verdorie mijn klant alweer geïnformeerd, ik word er doodziek van! Laat ie zich met zijn eigen zaken bemoeien.’ Normaal zou Bas het volledig eens zijn geweest met Roy, maar dit keer reageert hij anders. ‘Ah joh, misschien ook wel lekker toch? Ben je mooi op tijd klaar vandaag en kun je eerder naar dat jarige Jetje thuis’. Roy kijkt hem verbaasd aan, maar zegt dan: ‘Ja dat is waar, zo had ik het nog niet bekeken! Dat ga ik doen ook, ik zou Nick bijna gaan bedanken haha!’

De volgende dag loopt Bas weer bij zijn baas Leo binnen. ‘Nog even over gisteren, wat ik zei over Nick’, begint hij en vertelt wat er gebeurd is. ‘Misschien bedoelt ie het allemaal toch niet zo slecht. Ik kijk het eens even aan de komende tijd’. Leo is in eerste instantie verbaasd en opgelucht, maar voelt zich daarna ook schuldig. 

Leo’s bijna gemiste kans

Schuldig omdat hij met de rest van zijn team is meegegaan in het veroordelen van wat Nick doet, zonder zich af te vragen waarom Nick dat doet. En hij vindt dat hij dat als leider wel had moeten doen. En daarin heeft Leo gelijk. Want alleen als je kijkt naar iemands intentie, kun je op een gegronde mening vormen en effectief in gesprek gaan over zijn gedrag. 

Dat Nick goede bedoelingen heeft, maakt niet meteen dat zijn collega’s zijn gedrag ineens fijn gaan vinden. Maar Leo kan nu wel het gesprek hierover met zowel Nick als de rest van het team heel anders insteken. Aanhaken op de goede bedoelingen i.p.v. gaan opsommen wat allemaal vervelend is. En dat maakt een wereld van verschil in hoe de medewerkers zo’n gesprek ervaart en dus hoe constructief ze samen naar een oplossing kunnen zoeken.

Gelukkig beseft Leo dit op tijd en kan hij op de juiste manier in gesprek gaan.

Hoe is dat bij jou? Lukt het jou en je team vooral te kijken naar iemands bedoeling? Wat niet altijd gemakkelijk is overigens, omdat we allemaal in eerste instantie vanuit onze eigen beleving dingen ervaren en beoordelen. Maar het is wel degelijk iets wat je je kunt aanwennen. Wil je daar eens over sparren? Bel of mail me dan!