Het meest besproken onderwerp in mijn gesprekken met klanten, is hoe hij (of zij) anders zou kunnen handelen of communiceren naar medewerkers. Omdat ze zo gewend zijn aan de manier waarop ze het tot nu toe gedaan hebben, voelt elke suggestie van mijn kant alsof ze zich als een compleet ander persoon moeten gaan gedragen.

Niets is minder waar natuurlijk. Ten eerste ben ik niet degene die zegt wat je moet doen, ook niet als je mijn klant bent. Ik laat hooguit zien welke andere opties er zijn, naast datgene wat je gewend bent te doen. Maar ten tweede en nog veel belangrijker: ik zal je nooit adviseren iets te doen wat ver van je af staat. Dat zou namelijk maar geforceerd en onnatuurlijk zijn en dat is hèt recept voor minder effectieve communicatie en samenwerking.

 

Maar wat dan wel?

 

Als je met mij werkt, krijg je een duidelijk beeld van hoe jij van nature denkt en handelt. In alles wat je zegt en doet komt dat steeds naar voren, zowel zakelijk als privé. Dat is de manier waarop je al je hele leven handelt, de manier die je gebracht heeft waar je nu bent en de manier die anderen van je herkennen.

 

En toch besta je uit meer dan dat. Deze insteek mag dan prominent aanwezig zijn, ook jij beschikt over 3 andere manieren. Ieder mens bezit namelijk 4 ‘brillen’ waardoor je naar de wereld kunt kijken. En we hebben ze ook allemaal wel eens nodig, afhankelijk van de situatie die zich voordoet. Maar we hebben ook allemaal zo onze voorkeur. Meestal zijn er twee ‘brillen’ die we het liefst dragen. En daarvan is er dan ook nog eentje favoriet.

 

Dus als ik je aanraad de situatie eens een keer door een andere dan je favoriete bril te bekijken, dan kan dat dus je tweede fijne bril zijn. Die ook heel erg bij je past en die ook herkenbaar is voor de mensen om je heen.

 

Een voorbeeld:

Frank is een ondernemer die nogal eens achter de feiten aanloopt. Dingen die hij belooft, komt hij niet altijd op tijd na en dat heeft gevolgen voor zowel zijn klanten als voor zijn eigen mensen. Zijn medewerkers kunnen soms niet verder met hun werk, omdat ze moeten wachten op beslissingen of informatie van Frank. Hierdoor wordt de doorloop van werk belemmerd met alle (financiële) gevolgen van dien.

 

Frank staat bij zijn medewerkers bekend als een baas met aandacht voor de mensen in zijn bedrijf. Altijd tijd voor een praatje, altijd geïnteresseerd in wat zijn mensen bezighoudt en altijd klaar om goede raad te geven. Een mooie eigenschap, die echter in dit geval een nadeel blijkt te hebben. Hij verliest namelijk regelmatig de tijd uit het oog bij die praatjes met zijn mensen en dat is de reden dat hij zaken niet afkrijgt.

 

Frank heeft dit zelf als geen ander in de gaten, want het goed kunnen analyseren van de situatie is het tweede ding waar hij bekend om staat.

 

Toen ik Frank het voorstel deed dat hij wat minder spontaan in gesprek zou gaan met zijn medewerkers en dat pas te doen wanneer hij er tijd voor had, was zijn eerste reactie: ‘Maar ik ga me niet anders voordoen dan ik ben. Ik ga niet zo maar voorbij aan wat mijn mensen bezighoudt, ik ben niet zo koud en zakelijk. Op die manier hoeft het niet voor mij’. Een begrijpelijke reactie, wetende hoe Frank gewend is met zijn personeel om te gaan. Toen ik hier echter wat verder op doorging en de problemen in het bedrijf nog eens aanhaalde, had hij ook wel in de gaten dat er toch wel ergens iets moest veranderen. En dat die verandering van hemzelf moest komen.

 

Wat ik eigenlijk van hem vroeg, was niet door zijn favoriete bril (een luisterend oor voor zijn personeel willen zijn) te kijken, maar door zijn tweede fijne bril (wat heeft de organisatie nu van mij nodig). En die tweede bril paste Frank ook heel goed. Hij hoefde daarvoor niet compleet buiten zijn comfortzone te stappen. Het ‘nieuwe’ gedrag was ook iets wat iedereen al van hem gewend was. Alleen had hij dit meestal toegepast op zijn mensen en minder op zijn bedrijf.

 

En wat nog veel belangrijker was, door meer te kijken en handelen vanuit een analytisch oogpunt maakte Frank het werken voor zijn mensen een stuk gemakkelijker en dus fijner. En met name dat laatste was wat Frank over de streep trok, want vanuit zijn favoriete bril is dat alles was Frank wil: dat zijn mensen het fijn hebben. Dus klopte het voor Frank zelf ook weer.

 

De conclusie is dus:

  1. Frank hoefde zich helemaal niet anders voor te doen dan hij was, en
  2. Door iets anders te doen dan tot nu toe, bereikte hij juist eerder zijn doel

 

Ik ben benieuwd of je iets uit dit verhaal herkent. Wil je het hieronder met me delen?

 

Wil je meer weten over welke 4 brillen en combinaties daarvan er bestaan en welke bij jou zelf favoriet zijn? Meld je dan aan voor mijn workshop Leiderschap op maat  op 29 januari 2020 in Hengevelde.

 

Kijk voor meer informatie en om je aan te melden op: http://www.qlaver4.webwinkelvisietest.nl/workshop-leiderschap-op-maat/