Steeds vaker lees en hoor je dat het belangrijker wordt voor bedrijven om goed personeel binnen te houden. Het binnenhalen lukt nog wel door een goed salaris en fijne secundaire arbeidsvoorwaarden. Al wordt het steeds moeilijker, de concurrentie is groot tegenwoordig.

 

Dat binnenhouden is echter nog lastiger. Geld en beloning (of het gebrek daar aan) blijken namelijk zelden de reden waarom mensen vertrekken.

Een nieuwe uitdaging, doorgroeimogelijkheden, ruimte voor persoonlijke ontwikkeling….allemaal redenen die werknemers noemen wanneer ze besloten hebben naar een nieuwe werkgever te gaan.

 

En als je dat nou hoort en ziet als werkgever? Wat doe je dan? Met in je achterhoofd het feit dat je menselijk kapitaal je belangrijkste werkkapitaal is…

 

DAN ZORG JE ER TOCH ALS DE SODEMIETER VOOR DAT ZE NIET MEER BIJ JE WEG WILLEN!!!

 

Of zeg ik nu iets heel raars?

 

Ja maar…. hoor ik je denken.

 

Ja maar…. in de vacature stond toch duidelijk wat er van ze verwacht werd?

Ja maar…..in de vacature stond toch ook duidelijk wat ze van ons konden verwachten?

Ja maar…..ik kom mijn verplichtingen als werkgever toch goed na?

Ja maar…..onze verstandhouding is toch goed?

Ja maar…..ze kunnen altijd bij me binnenlopen als ze een vraag hebben

Ja maar…..we bieden een mooi scala aan opleidingen en trainingen

Ja maar…..

 

En zo kan ik nog wel even doorgaan.

 

En ja, het klopt ook allemaal wat hierboven staat. Alleen gaan ze allemaal over

taken (wat worden ze geacht te doen),

rollen (wat mag je verwachten van iemand in de rol als werknemer, leidinggevende, werkgever)

en kennis (wat kan iemand nog bijleren).

 

En dat zijn niet de dingen waar het om draait als je mensen aan je wilt binden. Natuurlijk spelen ze een belangrijke rol, maar vele malen belangrijker is het hoe je met ze omgaat als mens. Zie je überhaupt de mens achter de werknemer? Ja ik weet dat je de thuissituatie van je werknemers kent en dat je weet wat hun hobby’s zijn.

 

Maar weet je naast WAT ze zijn (accountmanager, echtgenoot, vader, coach van het hockeyteam) ook WIE ze zijn?

 

Dat de ene accountmanager zijn acties altijd gisteren al heeft uitgevoerd en dat de andere uitblinkt in het op de hoogte blijven van persoonlijke zaken van zijn klanten? En dat de een uitgebreide informatie wil over een nieuwe klant voordat hij contact zoekt, terwijl de ander genoeg heeft aan slechts een telefoonnummer? Dat de een altijd even bij je langskomt om onder het genot van een kop koffie de klanten te bespreken en de ander het af kan met één zin via de mail? Dat komt doordat ze als mens verschillend zijn!

 

Of moet je toegeven dat vooral de rol die iemand in je bedrijf heeft, bepaalt hoe je hem ziet en wat je van hem verwacht? Als dat zo is, besef dan dat er meer nodig is dan dat. Het werk dat iemand doet, definieert hem niet als mens. En hem dus uitsluitend benaderen in zijn rol, maakt dat ie zich niet gezien voelt.

 

Uit ervaring weet ik hoe dat voelt. Toen ik jarenlang bewust fulltime voor ons gezin zorgde, werd me op verjaardagen wel eens door onbekenden geïnteresseerd gevraagd ‘En wat doe jij?’. Op het moment dat ze in de gaten kregen dat ik geen baan buitenshuis had, was de interesse snel weg en wendden ze zich tot de persoon die aan de andere kant naast ze zat. Mij achterlatend met het gevoel dat ik als mens niet interessant genoeg was….

 

Nu gaat dat heel anders. Nu ik antwoord dat ik zelfstandig ondernemer ben, blijk ik opeens wel interessant genoeg om een echt gesprek mee aan te knopen.

 

Ik blijf het bijzonder vinden. Ik ben immers nog steeds dezelfde persoon, met dezelfde karaktertrekken, interesses en intelligentie. Alleen werd toen niet de moeite genomen die te ontdekken en nu wel. En dat alleen vanwege de activiteit waar ik overdag mijn tijd aan besteed….

 

Je begrijpt vast dat ik heel anders denk over en doe tegen de mensen uit deze twee verschillende situaties. Hoe mensen mij benaderen, dat doet namelijk iets met me. Dat triggert een bepaald gevoel en daarmee een bepaalde reactie. Niet alleen op dat moment, maar dat werkt lange tijd door. Ook als de situatie waarin het gevoel ontstond al lang weer voorbij is.

 

En bij jouw medewerkers werkt dat hetzelfde!

 

Realiseer je dat als werkgever! Neem de moeite je te verdiepen in je medewerkers. Zorg dat ze zich ook als mens gewaardeerd voelen (en dat kan ook zonder dat je met iedereen de dikste vrienden hoeft te worden). Als je dat doet, zullen ze er niet eens aan denken uit te kijken naar een andere baan en zelfs een stap extra voor jou willen zetten. Ik hoef je uiteraard niet te vertellen dat dit alleen werkt als het oprecht is van jouw kant. Als het niet om een aangeleerd kunstje gaat waarbij je braaf de eigenschappen van je mensen uit je hoofd leert.

 

Dit werkt trouwens niet alleen goed om ze bij je te houden, maar maakt ook dat je veel slimmer gebruik kunt maken van wat ze te bieden hebben. Dit blog wordt veel te lang als ik daarover nu verder uitweid, dus daarvoor moet je even wachten op mijn volgende blog ?.

 

Moet je toegeven dat goede medewerkers je bedrijf verlaten, terwijl je altijd dacht een goede werkgever te zijn? Laten we dan eens koffie (of thee in mijn geval) drinken. Dan geef ik je vrijblijvend een aantal tips om je mensen echt te leren kennen en ze daarmee aan je te binden.