[vc_row][vc_column][vc_column_text]Toen mijn man en ik ons eerste kind kregen, wilden we onze nieuwe rol als ouders uiteraard zo goed mogelijk vervullen. Naast alle (soms ongevraagde) tips en adviezen van de mensen om ons heen, gold voor ons ook zeker dat we al doende leerden.

 

En zo ontwikkelden we in de loop der jaren onze eigen manier van opvoeden van onze (inmiddels 3) kinderen. Een manier die werkte voor ons. En voor de kinderen, die hadden immers toch geen vergelijkingsmateriaal. Totdat ze ouder werden en hun wereld groter werd. Spelen met en bij andere kinderen gaf hen inkijkjes in hoe het er bij andere gezinnen aan toe ging. Daarnaast kwamen hun eigen persoonlijkheden natuurlijk steeds duidelijker naar boven.

 

Hierdoor lieten ze zich niet langer klakkeloos leiden door papa en mama, maar kwam er ook tegengas. Heel gezond natuurlijk, maar soms ook confronterend voor ons als ouders. Want zoals iedereen met kinderen ongetwijfeld herkent, zijn kinderen meesters in het blootleggen van ons gedrag als ouders. Dan zag ik ze dingen doen die ik onmiddellijk van mezelf herkende of kwamen ze met opmerkingen als ‘van jou moet ik altijd dit…’ of ‘waarom kunnen we niet zus of zo…’.

 

En dat is interessant. Want daarmee legden ze dingen bloot, waarvan mijn man en ik ons niet eens bewust waren. Omdat ze voor ons logisch waren, zo geleidelijk ontstaan waren en zo pasten bij onze manier van denken en doen dat we er geen moment meer over nadachten. Dat had niets te maken met dat we per se wilden vasthouden aan onze mening, maar er simpelweg niet bij stilstonden dat het ook anders kon. Sterker nog: dat het anders moest om iedereen binnen ons gezin optimaal tot zijn recht te laten komen. Het liet ons uitvinden of andere dingen misschien net zo goed, beter of zelfs fijner werkten.

 

En zo gaat het ook binnen jouw organisatie. Zonder dat je het in de gaten hebt, leg je jouw manier op aan anderen. Zonder opzet, zonder dat je iemand tekort wilt doen. Maar het gebeurt wel.

 

Is dat dan erg?

 

Dat kan grote gevolgen hebben ja. Want nu hebben wij het geluk dat onze kinderen mondig genoeg zijn om tegengas te geven, maar hoe is dat bij jouw mensen? Durven en kunnen ze dit aan de orde te stellen, of verlaten ze je gewoon als de situatie hen niet aanstaat? En neem jij dan vrolijk weer nieuwe mensen aan en begint de hele cyclus weer van voren af aan? Terwijl je steeds weer waardevolle kennis en ervaring laat weglopen.

 

Of krijg je wel tegengas, maar doe je er nauwelijks iets mee? Ook dan zullen mensen weggaan of, en dat is misschien nog wel erger, ze blijven wel maar verliezen het plezier en de passie.

 

En dan gaan ze alleen nog doen waarvoor ze betaald worden. En dat is slecht nieuws. Niet alleen voor de medewerker zelf, maar zeker ook voor jou. Want dan zetten ze geen stap extra en komen  niet met briljante ideeën om te vernieuwen en verbeteren. En dat is uiteindelijk ook in het nadeel van je klanten.

 

Misschien stond je hier nooit zo bij stil, maar komen er nu vragen naar boven als:

Gebeurt dit ook bij mij?, Wat zijn precies de gevolgen? en Hoe kan ik dit voorkomen of oplossen in mijn team?

 

Meld je dan aan voor mijn gratis online Masterclass op woensdag 20 januari a.s. om 19.30 uur. Daarin beantwoord ik deze vragen en laat ik je zien waarom het juist fantastisch is als je team het oneens met je is en waarom het een probleem is als je jaknikkers om je heen hebt verzameld.

 

Klik voor meer informatie en om je aan te melden op de knop hieronder.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_btn title=”Ja, ik ben erbij” style=”flat” color=”warning” size=”lg” align=”center” link=”url:https%3A%2F%2Fwww.qlaver4.nl%2Fgratis-masterclass-gedoe-in-je-team-kost-veel-of-brengt-veel-waarvoor-kies-jij%2F|||”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]